نویسندگان:  زاهدي لادن ناز*
 
 * فرهنگستان علوم پزشكي ايران
 
چکیده: 

پيش از پيدايش دانش جديد تحت نام اخلاق زيستي، علم اخلاق به مدت بيش از دو هزار سال از زمان بقراط حکيم محور طبابت بوده است. در جهان پيچيده امروز، آموزش اخلاق زيستي در رشته پزشکي امري الزامي مي باشد، زيرا: خطي مشي هاي پزشکي و قانون گذاري جهت حفظ حقوق بيماران همواره در حال تغيير است، عملکرد سيستم هاي مراقبت بهداشتي با گذشته فرق کرده است و امروزه، طب باليني تصميم سازي درباره هر موضوع جديد را حايز اهميت مي شمارد. به منظور انجام مراقبت هاي پزشکي به شيوه اخلاقي و انساني، لازم است پزشکان جنبه هاي خاص اخلاق پزشکي را بهتر بياموزند و ياد بگيرند که قاطعانه درباره پيچيدگي هاي فزاينده جهان پزشکي تفکر کنند. برنامه هاي آکادميک آموزشي براي دانشجويان، دستياران و آموزشهاي مداوم براي پزشکان، بهترين روش نيل به اين هدف مي باشد. امروزه، اخلاق زيستي در بسياري از دانشکده هاي پزشکي جهان تدريس مي شود و اين ضرورت وجود دارد که گروهي از مدرسين ورزيده به امر آموزش اخلاق زيستي به پزشکان مبادرت نمايد. بايد مدرسان را تشويق نمود تا به اين مسووليت مهم اهتمام ورزند و در اين زمينه توصيه هاي کاربردي به پزشکان ارايه کنند تا موجب ارتقا دانش پزشکي در بالين گردند. آموزش اخلاق زيستي به پزشکان با به کارگيري يک رويکرد باليني تسهيل مي شود. آموزش اين دانش بايد در تمام مراحل آموزش پزشکي شامل کارآموزي، کارورزي، دستياري و آموزش مداوم قرار داده شود. ضروري است فرهنگي در برنامه هاي آکادميک و واحدهاي آموزش باليني شکل بگيرد که به نکات مورد توجه اخلاقي بيمار و خانواده اش حساس باشد. مدرسان باليني بايد به شخصيت سازي دانشجويان توجه داشته باشند، زيرا شخصيت براي زندگي اخلاقي موضوعي محوري است.

 
منبع : نشریه اخلاق در علوم و فناوري :   بهار و تابستان 1386 , دوره  2 , شماره  2-1 ; از صفحه 55 تا صفحه 58 .
 

فایل ضمیمه: 
پیوستاندازه
70913860208.pdf 167.3 کیلوبیت [0 بار دانلود]163.38 کیلوبایت
موضوع: