بزرگان و ارتباط با امام زمان (عج) -4

سیره حضرت آیت الله قاضی(ره):

آقا سیّد هاشم حدّاد نقل می کرد: آیت الله قاضی در گفتار و در قیام و قعودش، كلمه «یا صاحب الزمان» را بسیار بر زبان جاری می‎كردند. فردی از ایشان پرسید: آیا شما خدمت حضرت ولیّ عصر -ارواحنافداه- مشرّف شده ‎اید؟

فرمودند: كور است هر چشمی كه صبح از خواب بیدار شود و در اوّلین نظر نگاهش به امام زمان(عجل) نیفتد.»[1]

آداب و عادت ایشان در تربیت شاگردان بر این بوده كه در ابتدا احادیث مربوط به غیبت و ظهور ولی عصر (عجل) را برای آنها تدریس می ‎کردند.[2]

سیره عملی بزرگان در ارتباط و انس با امام زمان (عج) -1

كجا رفتند كسانی كه با صاحب الزمان مهدی موعود (عجل) ارتباط داشتند؟ ما خود را بیچاره كرده ‎ایم كه قطع ارتباط نموده ‎ایم و گویا هیچ نداریم. آیا آنها از ما فقیرتر بودند؟ اگر بفرمائید به آن حضرت دسترسی نداریم؟ جواب شما این است كه چرا به انجام واجبات و ترك محرّمات ملتزم نیستید و او به همین از ما راضی است، زیرا پرهیزگارترین مردم كسی است كه از كارهای حرام بپرهیزد. ترك واجبات و ارتكاب محرّمات، حجاب و نقاب دیدار ما از آن حضرت است.(1)

علّامه سید مهدی بحرالعلوم(ره): این بزرگوار یكی از مشتاقان و ارادتمندان حقیقی حضرت ولی عصر(عجل) بوده ‎است، كه پیوسته متوسّل به آن حضرت می شد.

شیخ انصاری و مادر

مادر شیخ مرتضی انصاری قبل از تولد شیخ، در خواب دید حضرت صادق -علیه ‏السلام- قرآنی مذهّب عطایش فرمود. صبحگاه خوابش را به فرزند جلیل القدر تعبیر کرد و همان هم شد و شاید به همین جهت بود که بی وضو شیر نمی‏ داده. (زندگانی شیخ،ص50)

در لمعات البیان آمده:

مادر شیخ، زن بسیار صالحه‏ ای بود و خودش متحمل نان پختن و غذا پختن می ‏شد.

روزی به شیخ زبان اعتراض گشود و گفت: با این همه وجوهاتی که شیعیان از اطراف نزد شما می ‏آورند، چرا برادرت منصور را کمتر رعایت می‏ کنی و به او مخارج مکفی نمی ‏دهی؟

سفارش به سجده

عالم ربّانی و عارف كامل مرحوم میرزا جواد آقا ملكی تبریزی می نویسد:
پیامبر گرامی اسلام -صلّی الله علیه و آله- سفارش های مؤكّد درباره طول سجود فرموده که این امری بسیار مهم است. سجده طولانی، نزدیك ترین حالت بنده به خداست و به همین جهت در هر ركعت نماز دو سجده تشریع شده است. درباره ائمه اطهار -علیهم السّلام- و شیعیانشان در مورد طول سجود مطالب مهمی نقل شده است.
امام سجاد -علیه السلام- در یكی از سجدهها خود هزار مرتبه فرمود: لا اله الّا الله حقّاً حقّاً. لا اله الّا الله تعبّداً و رقّاً لا اله الّا الله ایماناً و تصدیقاً.

اگر بخواهی می دهد

دستور دعا كردن‏ :

اگر دعا به زبان استعداد شد، دست ردّ به سينه سائل نمى‏ خورد و دعايش پذيرفته و مستجاب خواهد شد، زيرا فاعل و كسى كه خواسته را انجام مى‏ دهد؛ تمام و فوق تمام است و فيض آن حضرت، كامل و فوق كمال است و اگر فيض، ظهور ندارد و افاضه نمى‏ شود از ناحيه ی نقصان استعداد است. پس اگر پذيرنده، استعداد پذيرش فيض را داشته باشد، فيض الهى از خزينه‏ هايى كه پايان ندارد و كمبودى در آن ها ايجاد نمى‏ شود و از معادن فيضى كه غير متناهى است و نقصان پذير نيست، بر او افاضه خواهد شد.

در حقيقت اخلاص در دعا :‏

صفحه‌ها

اشتراک در نکته های ناب اخلاقی